Primo Levi, „Czy to jest człowiek”


Wydawnictwo Literackie, Kraków 2008
Tłumaczenie: Halszka Wiśniowska
Liczba stron: 251
Źródło: biblioteka w Wołominie

Najsłynniejsza książka Primo Leviego, stanowiąca jedną z pierwszych relacji z Auschwitz.

Mam postanowienie noworoczne: nadrobić jak najwięcej literackiej klasyki. Jak powszechnie wiadomo, jestem Polką, a stereotypowi Polacy to cwaniaki i kombinatorzy. Dlatego też uznałam Czy to jest człowiek za klasykę, którą trzeba nadrobić. ^^’

Ta książka Leviego to jedno z pierwszych świadectw ocalonych z Oświęcimia. Autor opisał szczegółowo swoją drogę z Włoch do okupowanej Polski, począwszy od aresztowania, skończywszy na wejściu Rosjan do Auschwitz.

Levi trafił do obozu w 1943 roku. Czytelnik poznaje wszelkie szczegóły życia obozowego: od nieziemskiego wręcz głodu, przez ciężkie warunki mieszkaniowe (że się tak wyrażę), aż do wszechobecnej śmierci, do której w końcu więźniowie musieli się przyzwyczaić.

Co się rzuca w oczy – wspomnienia Leviego pisane są w pierwszej osobie na zmianę w czasie teraźniejszym i przeszłym (wszystko było zależne od sytuacji), dlatego też dość dziwnie mi się to czytało. Często miałam wrażenie, że nie czytam relacji z wydarzeń, które miały miejsce siedemdziesiąt lat temu, tylko słucham opowieści bezpośrednio z ust autora.

W tych wspomnieniach przeważa wielka beznamiętność. Dla mnie to było najbardziej wstrząsające, ponieważ Leviemu udało się oddać to, w jaki sposób czuje więzień obozu koncentracyjnego. Byłam przerażona, ponieważ naczytałam się już wielu wspomnień, a te konkretne są tak jakby… Odczłowieczone. Wkoło była śmierć, a więźniowie musieli się do niej przyzwyczaić, po pewnym czasie zatracili część swojego człowieczeństwa. Musicie wiedzieć, że po koniec książki, na krótko przed wejściem Rosjan do Oświęcimia, Levi i jego towarzysze zagospodarowali sobie pomieszczenia szpitalne, by im się tam trochę lepiej żyło – przynieśli koce, piec i tak dalej. Te oznaki bycia człowiekiem, to organizowanie potrzebnych rzeczy wywołało we mnie szok, ponieważ ciągle zestawiałam to z poprzednimi doświadczeniami autora.

Uważam, że warto to przeczytać. Chociażby dlatego, że tu nie do końca wiadomo, jak to jest z więźniami kacetów – czy to są ludzie?

Moja ocena: 5,5/6

Inne dzieła Primo Leviego:
Układ okresowy

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii literatura o Holokauście, Literatura obozowa, literatura wspomnieniowa (żydowska), literatura żydowska w innych językach i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s