László Szigeti, „Drybling Hidegkutiego, czyli rozmowy z Hrabalem”

 Wydawnictwo Świat Literacki, Izabelin 2002
Tłumaczenie: Aleksander Kaczorowski
Liczba stron: 173
Źródło: BUW

Każdy człowiek ma przecież swoje imię i nazwisko, i los – kto by pomyślał, że wywiady mogą być takie inspirujące!

Ostatnia w tym Miesiącu Tematycznym pozycja związana z biografią Bohumila Hrabala. Powiem Wam szczerze, lepszej wybrać nie mogłam – nad Dryblingiem… spędziłam kilka bardzo przyjemnych godzin, zaśmiewając się i zachwycając na zmianę.

Wywiad-rzekę przeprowadził z Hrabalem László Szigeti, węgierski dziennikarz będący wówczas na początku swojej drogi zawodowej. Czułam parokrotnie podczas lektury, że Szigeti nie bardzo się orientował w życiorysie Hrabala, zadawał bowiem podstawowe pytania dotyczącego jego osoby, co jednak wcale nie przeszkodziło w poruszaniu tematów o wiele bardziej głębokich.

Będę się Dryblingiem… zachwycać po wsze czasy z kilku prostych powodów:

Primo: jest to bardzo interesująca publikacja dla wszystkich, którzy interesują się biografią Hrabala i jej wykorzystaniem w twórczości pisarza. Drybling… nie porządkował tego, co już wiem o pisarzu – do wcześniej znanych wątków dorzucał całkowicie nowe, osadzone w innych kontekstach, chociażby literackich;

Secundo: fragment rozmowy o Hašku i Kafce. Dwóch znanych mieszkańcow Pragi którzy żyli w tym samym czasie, a mimo tego prawdopodobnie nigdy się nie spotkali. Mogłabym podejść do tego jak do zwykłej opowieści o dwóch pisarza, gdyby nie fakt, że opowiadał o nich sam Hrabal – człowiek, dla którego Praga była nie tyle miejscem zamieszkania, co też inspiracją. Nie wiem, jak wyglądałaby twórczość autora Postrzyżyn, gdyby nie fakt, że większość życia spędził w stolicy Czech. Co do samego Kafki – nawet nie wiecie, jak bardzo się denerwowałam, że nie znam jego twórczości. Brak punktu odniesienia przy czytaniu Dryblingu Hidegkutiego jest okropny i w moim przypadku strasznie bolał.

Tertio: fenomen życia i śmierci. Ostatnimi czasy bardzo fascynuje mnie zjawisko śmierci w literaturze, jak poszczególni twórcy do tego podchodzą. Sama dzięki temu szukam odpowiedzi na dręczące mnie pytania, o co właściwie chodzi z tym życiem, czy fakt mojego istnienia ma jakikolwiek sens.

Tak się złożyło, że Hrabal w rozmowie z Szigetim wiele razy nawiązywał do istnienia. Nawet nie tyle sensu, co po prostu samego faktu. Hrabal otarł się o śmierć i stwierdził w wywiadzie następującą rzecz:

Raz już dałem śmierci wymówienie. Śmierć to list pisany kredą na białej tablicy, to zacięta maszyna do pisania, to automat do produkcji bubli, bezpalca niewidzialna ręka, która mi wygraża, to ekspres spadający w przepaść bez dna, to figurki wysypujące się z eksplodującego samolotu, to strach, że nie będzie się już czego bać. (…) Śmierci dałem wymówienie – chęcią życia. (str. 98)

Nie uzyskałam żadnych odpowiedzi tak naprawdę. Odebrałam Drybling… bardziej jako materiał do rozważań, nowe tropy w poszukiwaniu sensu.

Gdybym miała streścić Drybling Hidegkutiego w jednym akapicie, podsumowałabym to następująco: jest to opowieść o życiu. O wszystkim, co się na nie składa: miłości, rozdarcia, uczuciach, śmierci, więzi człowieka ze zwierzętami*, wpływie literatury na człowieka, układaniu obrazu z cytatów, bólu, przemijaniu, o tym, co możemy pojąć, a czego nie.

Tu nie ma mowy o żadnej nieznośnej lekkości bytu. Życie potrafi być ciężkie, męczące, ale dzięki temu jest właśnie piękne.

Polecam, pozycja absolutnie obowiązkowa. Ciekawa jestem, co inni ludzie znajdują w tej rozmowie.

*szczególnie piękne są słowa miłości skierowane do kotów. 🙂

Inne książki związane z Bohumilem Hrabalem:

Pociągi pod specjalnym nadzorem

Sprzedam dom, w którym już nie chcę mieszkać

Czuły barbarzyńca

Postrzyżyny

Monika Zgustová, Bohumil Hrabal

Aleksander Kaczorowski, Gra w życie. Opowieść o Bohumilu Hrabalu

Tomáš Mazal, Praga z Hrabalem

Balony mogą wzlecieć

Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii literatura o Czechach, literatura wspomnieniowa (czeska), Miesiące tematyczne, wątek żydowski i oznaczony tagami , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s